در_جستجوی_زمان_از_دست_رفته #مارسل_پروست

معمولا از آنچه شبیه خودمان است متنفریم و منزجریم

از این که عیبهای خودمان را از بیرون ببینیم و

این چه نفرت آورتر است هنگامی که

آدمی سنی را که

عیبهایش را سادهلوحانه بیان میکند پشت سر گذاشته است و

مثلا در پرآشوب ترین لحظهها چهرهای آرام از خود نشان میدهد و

میبیند که همان عيبها را که

کسی دیگر، جوانتر یا سادهلوحتر یا احمقتر بروز میدهد.

آدمهای حساسی هستند که

تحمل ندارند اشکی را در چشمان دیگران ببینند که

خود آن را مهار میکنند.

به دلیل شباهت بیش از حد است که

در خانوادهها، برغم محبت و گاهی حتی همگام با محبت

هر چه بیشتر، تفرقه حاکم می شود.